7 G Ü N 7 Ö Y K Ü

Numaranı hiç kaydetmedim desem ayıp olurdu. Ayıp olacağına kayıp olsun. Koca adam telefonunu kaybetmiş diye düşünecek belki ama varsın düşünsün. Bu tarafa geliyormuş da birlikte çay içer miymişiz.  "Çay da içeriz, yemek de yeriz Elif Hanımcığım. Ne vakit gelirsiniz Kireçburnu taraflarına?" "Burada trafik pek yok ama nereden baksanız bir saati bulur gelmem. İşiniz falan varsa başka bir gün de ayarlayabiliriz." "Aşk olsun Elif Hanım. Hoş sohbetinizi özlemiştim. Emirgan Korusunda buluşalım mı? Hem buraya kadar çıkmamış olursunuz. Yürüyüş yapmaya o tarafa doğru geleyim diyordum zaten." "Tamam, çok iyi olur. Koruya gitmeyeli epey zaman olmuştu."  

"Mehmet Bey merhaba ben Elif. Müsait miydiniz?" "Merhaba." "Hangi Elif diyeceksiniz." "A, olur mu Elif Hanım merhaba. Caddebostan 'da tanışmıştık değil mi?" "Evet, unutmamışsınız ama numaramı silmişsiniz anlaşılan." "Hiç sormayın başıma gelenleri. Telefonu çaldırdım. Numaralar telefonun hafızasında kayıtlıymış. Hepsi gitti. Böyle aradıkça ekliyorum." "Aaa, çok üzüldüm. Geçmiş olsun." "Çaldırdım diyorum ama aslında kaybettim. Hâlâ umudum var, bir yerden çıkar belki diye." "İlahi, insan telefonu kaybeder mi? Neyse, cana geleceğine mala gelsin derler." "Haklısınız. Ne var ne yok. O günden sonra görüşemedik hiç." "Öyle oldu gerçekten. Ben de onun için aramıştım aslında. Karşıya geçiyorum arabayla. Müsaitseniz bir çay içelim diye düşünmüştüm sizin oralarda."

Dinsizin hakkından imansız gelirmiş. Kadının arabasının üzerine çıkacaktın az daha. Haydi şimdi servisi de sıkıştır bakalım.  "Adamın yaptığını gördün mü Hacıbaba. Az daha girecektik herife. Kör müdür nedir." "Aman evladım, sen sakin sakin sür arabayı." "Korkma Hacıbaba. Servislere dalaşmam ben. Kim bilir kimi taşıyor. Bir keresinde hiç unutmam, anlatıyorum ama duyuyor musun?" "Şu radyoyu kapatıp biraz da bağırırsan duyabilirim. Sağır değilim çok şükür." "Kapattım hemen. Ne diyordum, ha, bir seferinde böyle servisçinin biriyle kapıştık yolda. Ben haydarı aldım indim." "Haydar?" "Bezbol sopası yok mu, işte ona Haydar deriz. Ben indim elimde Haydar. Servis tekvandocuları taşıyormuş müsabakaya." "Seninki de şans. Ne yaptın." "Ne yapacağım, müsabakalarda başarılar dileyip topukladım."

Madem korkuyorsun, neden gelip her seferinde en önüne oturuyorsun. Aman kaptan, yaman kaptan. Kolay sanıyorlar İstanbul'da servis sürmeyi. Sabahın köründe başlıyoruz mesaiye. Önce hostes ablalarını alıyorum, sonra çocukları topluyorum. Onları okula yetiştirip, memura gidiyorum. Memurları iş yerine bırakınca kısa bir ara, şimdi de sizi götürüyorum. Tın tın gitsek şu kadın gibi, hangi birisi yetişir.  Şu taksi gibi de gitmemek lazım. Üstüne çıkacak kadının. Araya girsem, bir burnumu sokayım. "Ay kaptan dikkat. Çok kızdı valla taksici." "Şimdi bir şey söylerdim ama bayan var arabada ayıp olur." "Bayan değil, kadın."  

Servisi de olmasa çekilecek dert değil. Vardiyalı çalışmak avantaj gibi görünür insanlara. Herkes işteyken sokaklarda keyfince gezdiğini düşünürler. Oysa insanlar evinde ailesiyle oturup televizyona bakarken sen vardiyada mesai doldurursun. Bayramları, yılbaşlarını hiç saymıyorum. "Aman kaptan" "Korkma ablacığım, kontrol bende." Eminim sendedir. Şu kadın nereye gidiyor acaba? Ne kadar sakin sakin kullanıyor arabasını. 

"Haksız mıyım ama abi, baksana şu bayana. Her sinyal verene yol verirsen biter mi bu yol." Haklısın dememi istiyor. Hatta, elinin hamuruyla direksiyon tutarsan böyle olur işte desem, mest olacak. Karşı çıksam köprüye girmeden indirir mi beni. Taksicilerle olabildiğince az konuşmak en doğrusu. Duymamış gibi yapayım, her zamanki gibi. "Bana mı dedin evladım. Kulaklığımı unutmuşum pek anlamadım." "Bunlar da hep beni buluyor. Bak, iki araba girer araya. Hadi ama ablacığım, biraz daha yaklaş, bir şey olmaz. Telefon mu var şunun elinde. Korkuyorsan çıkma trafiğe." Sıkıştırma şu kadını. Kulaklığı unuttum dedim ama gözlerimde sorun yok. "Evladım, öndeki arabayı sıkıştırma, acelem yok. Sağ salim gidelim, Allah muhafaza bir kaza bela olmasın." "Olmaz olmaz Hacıbaba. Sen takma kafana. Duymuyor ama gözler maşallah kartal gibi."  

Şansıma trafik yok, köprüye kadar "yoğun akıcı" geldik. Dur - kalk trafiği, izleme trafiği, yoğun akıcı... Hepsini bu şehre geldikten sonra öğrendim. İzleme trafiği deyimini radyoda duyduğumda ne olduğunu anlamamıştım. Ters yöndeki kazayı izlemek için yavaşlayanların sebep olduğu trafik olduğunu, yağmurlu bir gün öğrendim.  Peki, haydi geç. Sinyalini vermiş, şeride yanaşmış. Belli ki geçmek istiyor. Buyursun geçsin. Bak şimdi, korna çalıyor arkadaki. Sanki sen hiç şerit değiştirmiyorsun. Neyse Elif, sakinliği korumakta yarar var. Sonra akşam haberlerinde izlersin kendini.