7 G Ü N 7 Ö Y K Ü

Neyse ne. Herkes evlenecek diye bir kural mı var. Hep demiyor muydun ben kıracağım bu döngüyü diye. Kırdın işte. Ergin'le falan ilgisi yok bekarlığımın. Kendi kararım, kendi tercihim. Benim bedenim, benim kararım gibi.  İşte böyle Yesra, sevdim seni Yeni Esra: Yesra. Manzaraya bak, hayaller kur. Belki elinden tutup yelken kursuna götüreceğin, belki sürükleyeceğin çocuğun yok ama kendini yazdırabilirsin, kendini sürükleyebilirsin yelkene, küreğe ya da her ne istiyorsan ona.  Bugün bir dönüm noktası oldu, inanıyorum.  Moda'daki molamda bol köpüklü bir kapuçino söyleyeceğim kendime. Yanında soda olmasın diye de ekleyeceğim. Garson anlamayacak beni ama Esra anlayacak ve daha bir sevecek Yesra'yı.  

Peki sen nereye bakıyorsun öyle dalmışsın gün batımına? Bir gün daha bitiyor diye üzülüyor musun? Belki de seviniyorsundur. Siz geceleri avlanıyorsunuz. Geceler uzun geliyor mu sana da? İnsanlar ortalıktan çekildikten sonra, sokaklar ıssız ve soğuk geliyor mu? Belki senin yakın arkadaşların vardır, uzun uzun sohbet ettiğin. Yediklerini, gördüklerini anlatıyor musun onlara.  Ben çektiğim fotoğrafları yüklüyorum Instagram'a ama pek bakan olmuyor. Geçen hastane yatağında kolumda serum ile bir post attım. 22 görüntüleme, 5 üzgün surat, 2 geçmiş olsun mesajı. 281 kişilik listenin ilk gün raporu böyleydi. Hoş, ilerleyen günlerde de fazla bir şey değişmedi. Eskiden sosyal medyam yoktu ama daha sosyaldim.  Yüklenme kendine, unutma sen artık Esra değil Yesra'sın. 

İşin kolayına kaçma Yesra, madem değişim başladı. O zaman haydi tabana kuvvet. Otobüs durağında bekleyen var zaten. Sen yürü. Fenerbahçe'den Kadıköy ne kadar uzak ki zaten. Hem yürürken daha iyi düşünür insan. Moda çay bahçesinde mola verirsin. Moda'da mola. Şansıma hava tam yürüme havası. Çocuğunu kapan spora getirmiş. İşte böyle düşündüğün için şimdi bu haldesin. Neden kapmış ve getirmiş olsun. Çocuklar mutlu görünüyor. Kimi küreğe, kimi yelkene, kimi voleybola. Haftasonların böyle geçebilirdi senin de. Berkecan'ı baskete Sudenaz'ı baleye yetiştirirdin. Elifsu'nun doğumgünü için hediye almayı unutmazdın.  Yesra diyorum o kadar. Gene Esra'ya bağladın kendini. Yük - len - me kendine...

Sınırları belirlenmiş alanları seviyorsunuz değil mi? Oysa biz hapsedilmiş hissederiz. Ne ilginç canlılarsınız. Kutu görünce aklınız çıkıyor. Etrafta onca ağaç var, onlara tırmalayacağına, kutuyu kemirmeyi tercih ediyorsun.  Yenilenen lira gibi ben de bir süre adımı Yesra olarak değiştirsem mi? Yenilenmiş Esra'nın kısaltması. Havanın verdiği enerjiden olsa gerek, bu kez başaracağım sanki.   Okulunu bitir, işe gir, evlen, çocuğunu doğur, onu büyüt, o senin yaptıklarını yapsın, sonra torununun aynı yoldan ilerlesin... Bu döngüyü, işe gir maddesinin ardından kırınca mı başladı sorunlar. Evlenseydim zamanında hayırlı bir kısmetle farklı mı olurdu ruh halim? Kendine yüklenmeye başladın gene Esra.  Ne olmuş, evlenen arkadaşlarını da görüyorsun. Aslına bakarsan görmüyorum, evliler evlilerle görüşüyor. Kimse beni aramıyor, çağırmıyor. 

Bana senin gibi birisi gerekiyor. Yönetmen koltuğunda otursun ve tekrarlarla izleyicisini sıkan, reytinglerde son sıralara demir atan dizilere benzeyen hayatıma çekidüzen versin. Yaşam koçu diyorlar ya, işte öyle bir şey gerek bana.  Esra, sabah erken kalk.  Çikolatayı azalt. Paketli gıdalardan uzak dur. Spora başla ve bu kez bırakma. Yeni birileriyle tanışacağın ortamlar bul. Eski arkadaşları, özellikle birisini, düşünmeyi bırak. Ne dersin kedicik, yönetmen sandalyesinde oturduğuna göre yaşam koçum olur musun?

Takvim Kasım ayının ilk haftasını yaşadığımızı söylese de hava, aynı fikirde değil. Sanki Nisan ayındayız. Etrafta şortuyla tişörtüyle yürüyüşe çıkmış insanlar, kemiklerini ısıtan minnoşlar ve çiçeğe durmuş ağaçlar... Mevsimler değişiyor. Bir ben kaldım değişmeyen. Kendine çok fazla yükleniyorsun derdi annem. Anlaşabildiğimiz nadir konulardan birisiydi, kendime çok yüklendiğim.  Mevsimler bile değişiyorsa, bir ben mi kalacağım değişmeyen. Bak, bir başlangıç yaptım bile. Fenerbahçe parkına geçen köprünün üzerinden kim bilir kaç kez geçmişimdir.  Bugün ilk kez, köprünün altındaki daracık yola indim.  Değişimi hızlı yapmamak gerek.  Adım, adım. 

Bir kez daha sade Türk kahvesi ve sade soda sipariş ettim. Vapurda, kafede, büfede... Mekânlar değişiyor ama siparişim aynı. O gün vapurda Ergin'e benzettiğim adamı gördüm rüyamda. Adam aslında Ergin'miş ama beni tanımazdan gelmiş. O yüzden Ergin diye seslenince şaşırmış gibi yapmış. Sıkıntıyla uyandım.  Neyse, bu güzel havada, bu güzel parkta, ne Ergin ne iş yeri... Hiç birisinin bu keyfi bozmasına izin vermeyeceksin Esra.  Unutma, kafana hiç bir şey takmayacaksın, tokadan başka.