Ana içeriğe atla

Gezinti 1/7

"Zamanında kadı mı oturuyordu acaba bu köyde, adı bu yüzden mi Kadıköy?"
"Hiçbir aklıma gelmemişti. Bilmem, semt isimlerinin hikâyesiyle ilgili bir kitap görmüştüm. Orada yazıyordur."
"Kitaba gerek yok, ben sorarım şimdi Çetin'e."
"Çetin de kim?"
"Ben Çetin diyorum. Daha kolay oluyor. çetcepete mi peçete mi öyle bir şey varmış. Torun gösterdi bana. vatsapa bir şey ekledi. Oraya yazıyorum, söylüyor."
"E, sordun mu Çetin'e"
"Bir sürü bir şeyler yazdı. Kısaca Kadı yönetiyormuş Osmanlı zamanı. O yüzden Kadı Köy olmuş adı. Eskiden Kalkedon'muş."
"Kalkedon'u bildim, Fenerbahçe parkının orada belediyenin tesisinin adı da Kalkedon."
"Baksana şunlar anahtarlık mı?"
"Senin torun sever, hediye al istersen?"
"Sever değil mi?"
"Kaçıncı sınıfa gidiyor şimdi?"
"11 oldu."
"Kocaman olmuş desene. Bu durumda başka bir şey alsan daha iyi. Ne yapsın genç kız, çocuk oyuncağı gibi onlar."
"İyi ki sen varsın. Daha sık görüşelim."
"Görüşelim görüşmesine ama aynı yakada olsak daha kolay olacak. Bir gelemediniz bu tarafa. Kadıköy'ümüz güzeldir oysa."

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

bu blogda ne bulacaksınız...

Blogda her pazar günü başlayacak ve yedi gün sürecek bir arkası yarın öykü dizisi yayınlanacak... Öykülere birbirine yakın yerlerde ya da konseptte çektiğim fotoğraflar eşlik edecek... Kimi birbiriyle ilişkili kimi bağımsız, ortak özellikleri birbirine yakın yerlerde yaşanmış olmaları. Her hafta PAZAR günü yeni seri... İlk öykü 31 Ağustos 2025 PAZAR günü başlıyor... Öyküler ve fotoğraflar aynı gün, oyku7.blogspot adresli Instagram sayfasında da yayınlanacak...

Dönüş 5/7

Geçinmenin böylesi zorlu olduğu zamanda bile adamdaki duyarlılık ayakta tutuyor ülkeyi demek ki. Gerçi böylesi insanların sayısı azalıyor. Yeni nesilde yok bu anlayış. Yaşlanıyorsun Ergin Hocam. Nedir bu yeni nesil düşmanlığı. Bak, etrafın cıvıl cıvıl genç dolu. Senelerdir onlarla iç içesin. Üniversitedeki öğrencilerin artık yarı yaşından küçük. Sen üniversitede okurken onlar doğmamıştı bile. Kemal'i aramayı unuttum. Bir hoşcakal demek lazım. O kadar ilgilendi çocuk. "Alo Kemal Hocam." "Ergin Hocam, merhaba. Ben de diyordum konferans bitti Ergin Hocam kayboldu diye. Rahatsız etmek istemediğim için aramamıştım. Özlemişsinizdir İstanbul'u." "Özlemişim doğru, arkadaş eş dost da beni özlemiş. Her günüm dolu geçti, sizinle de bir akşam oturmak kısmet olmadı." "Dönüşünüz yarındı değil mi Hocam. Bu akşam oturalım size de uyarsa?" "Bu akşam, bu akşamla başlayınca cümleye aklıma Zeki Müren geldi." "O zaman dolaşalım bütün meyhaneler...

Burgazada 2/7

Böyle büyük büyük konuşanlardan uzak dur derdi annem. Hayatın kendisine özensiz olduğunu düşünen bir adam gibi görünmüyor oysa. Kendine haksızlık yapma döneminden geçiyordur belki. Kaç senelik karısını kaybetmiş, acısı tazedir daha.  "Bir soluklansak mı sahilde oturup?" "İyi olur, hem şu güneşin tadını çıkartalım, hep kediler mi güneşlenecek?" "Siz de sever misiniz kedileri? Benim evde üç tane kedim var." "Çok severim, ama evde bakımı zor. Kumuydu tüyüydü, onlar için de hapislik gibi bir yerde." "Benim kızlar dışarıda hayatta kalamayacak haldelerdi. İkisi görmüyor, biri sağır. Barınak gibi onlar için bir yerde." "Ne iyi etmişsiniz. Sokaktan sahiplendiniz o zaman." "Aslına bakarsanız onlar beni sahiplendi. Kör kızlarım ayaklarıma dolandı, sağır olan arabanın altındaydı. Neyse ki çalıştırmadan fark ettim."