"Nefes nefese kaldık belki ama değdi. Koşmasak yetişemezdik."
Kendi fikriymiş sanki koşmak. Hayatı sakin yaşamak istiyorum, hiç bir yere koşarak gitmedim bugüne kadar demiyor muydun az önce. Şimdi hatırlatsam gene anlamayacak beni. En iyisi huyuna gitmek. Hep mi böyleydi diye düşünüyorum arada, aşkın gözü kördür derler, doğruymuş. Hoş hâlâ görebiliyor muyum emin değilim.
"Haydi üst kata çıkalım. Ön güvertede yer varsa orada otururuz."
Belki ben üst kata çıkmak istemiyorum. Belki güverte yerine salonda oturacağım. Hep senin istediklerini yapıyoruz.
"Nazlanma ama, merak etme su kabın yanımda. Hemen koyacağım suyunu."

Yorumlar
Yorum Gönder