7 G Ü N 7 Ö Y K Ü

Halat bağlandı, anons yapıldı, inenler inecek, binenler binecek ve yolculuk devam edecek. Kınalıdan sonra Burgaz, ardından Heybeli ve son durak Büyük ada.  Haydi bakalım Haldun Bey, tek bindiğin vapurdan bir arkadaş edinmiş olarak iniyorsun.  "Heykel değişmiş mi? Burada heykel olduğunu hatırlıyorum ama benim aklımdaki daha küçüktü." "Bilemedim, etrafa çok dikkat etmem." "Neden ki?" "Tek kelime ile cevap vermem gerekirse, özensizlik." "Neye karşı." "Yaşamın kendisine."

"Doğrusu epey şey biliyorsunuz hakkımda. Ben de emekliyim. Nermin'i kaybedeli bir seneye yaklaştı. Kanserden vefat etti. Bir kızım var, evli. Londra'da yaşıyorlar. Arada onlar geliyor arada biz, yani artık ben, gidiyorum." "Zor olmuştur eminim. Ben evlenmedim, üniversite için ayrıldım evden. O günden beri yalnızım desem yeridir." "Ne yalan söyleyeyim zor oldu, hoş oldu desem de bakmayın, zor oluyor. Şu vapur yolculuğu bile farklı, tek başına." "Öyledir herhalde. Çaylarımız biterken Kınalı'ya yaklaşıyoruz. Burgaz konusunda kararlıyız değil mi?" "Bir de seninle gezelim Sait Faik'i. İki öykü sever, bir öykü yazar olarak." "Yazmaya çalışan desek daha doğru."

"Birer çay daha içeriz değil mi Haldun Bey, ama bu sefer ben ödeyeceğim." "İçelim içmesine ama siz de ben de cam bardaksız yapamıyoruz." "Bu bardaklarımıza koydururuz." "Ne güzel düşündünüz Elif Hanım. Hiç aklıma gelmedi." "Vapurda cam bardak bulmak zor olduğu için aynı bardakta çok çay içtim. Deneyimliyim anlayacağınız." "Deneyim önemli." "Muhakkak. Sait Faik okumak dışında neler yapıyorsunuz?" "Emekliyim. Doğa yürüyüşlerine gidiyorum, kitap yazma denemeleri yapıyorum." "Şiir, öykü, roman, deneme?" "Öykülerimi bir araya getirmeye çalışıyorum. Öyle kaydadeğer bir şey olmasalar da yayınlatmaya niyetim var." "Epeydir yazıyor musunuz?" "Üniversiteden bu yana. Çoğunluğu kayboldu ne yazık ki." "Hep benden konuştuk, siz? Eşinizi kaybettiğiniz ve Sait Faik okuru olduğunuz dışında bir şey bilmiyorum hakkınızda."

Sait Faik seven birisiyle tanıştım vapurda Nermin. Bu yüzden mektubun kalanını kağıda değil aklıma yazıyorum. Senin için aldığım çay vesile oldu tanışmamıza. Bir işaret mi diyorsun. Aman canım, daha neler. Kızılcık Şerbeti'ndeki Abdullah Bey değilim ben. Senden sonra neler oldu neler dizide diyeceğim ama farklı bir şey olmadı. Oyuncular değişiyor sadece, konu hep aynı. İlk sezonda nasıl heyecanla izlemiştik. Ne senin hastalığın vardı hayatımızda ne tedavin. Güzel günlermiş, kıymetini bilemedik.  Geçmişi bırak bugünü yaşa diyor herkes. Geçmiş olmadan bugün nasıl olur mu?   

"Kınalı'ya kadar daha epey yolumuz var. Elif ben." "Memnun oldum Elif Hanım, ben Haldun. Kınalı adaya mı gidiyorsunuz?" "Yok, ilk durak orası diye öyle söyledim. Yapacak daha iyi bir şey bulamayınca adalara gideyim dedim. Düşünüyorum hâlâ hangisine gitsem diye. Siz?" "Bindiğimde kararsızdım ama sonra Burgaz'da inmeye niyetlendim. Sait Faik'in evini bir kez daha dolaşmak istiyorum. Bu ara öykülerini okuyorum yeniden." "Sait Faik'i ben de çok severim. En beğendiğiniz öyküsü hangisi diye sorsam." "Havada Bulut kitabını çok seviyorum. Siz öykü dediniz ben bir kitap söyledim gerçi." "Olsun, Havada Bulut öykülerin tümünü birlikte okuyabileceğiniz bir eser diye kalmış aklımda." "Bana da öyle geliyor. Hayat ne garip, cam bardak bitmemiş olsa Sait Faik seven iki kişi tanışamayacaktı." "Öyle gerçekten. Müzeyi gezmeyeli çok oldu.  Size eşlik etmek isterim, eğer rahatsızlık vermezsem." "N...

"Ben de bir çay rica ediyorum ama cam bardakta lütfen." "Kusura bakmayın hanımefendi. Son cam bardakları amcaya verdim. Kartonda vereyim isterseniz." "Hayallah. Yeni koydular çayları. Yanlış anlamazsanız birisi bana yeter aslında." "Yok, olur mu, iki tane aldığınıza göre diğerini de içecek vardır." "Keşke olsaydı burada. Çok severdi vapurda cam bardakta çay içmeyi. Onun anısına almıştım iki bardak çay. Çocukça bir şey belki ama işte." "Aman efendim, çocukça olur mu? Gençler anlamaz ama bana hiç garip gelmedi yaptığınız. Bilakis çok etkilendim. Sabırlar diliyorum." "Çok teşekkürler. Israr ediyorum, sizin kısmetinizmiş. Buyurun lütfen." "Çok naziksiniz."

"Kahve kartı gibi çay kartı da yapmalılar aslında. Nasıl kahve içenlere 10 kahve sonrası bir tane hediye veriyorlarsa bize de versinler." "Haklısın amcacığım. Belediyeye söyleyebilirsin talebini 153'ü ararsan kaydederler." "Aman evladım, benimki konuşmuşluk olsun diye söylediğim bir söz. Cam bardağın var değil mi? İki tane şöyle ince belli çay koyuver." "Şanslı günündesin. Son iki bardağım kalmıştı. Dağılıyor gemiye. Sonra topla toplayabilirsen. Arada kırılıyorlar. Ben de cam olmazsa içemiyorum." "Kağıt aynı tadı vermiyor." "Bence de. Buyurun çaylarınızı yan taraftan alabilirsiniz."